சுதந்திரப் போராட்டத் தியாகி சுந்தர மகாலிங்கத்தின் நினைவுகள்..,

“நாட்டின் விடுதலைக்காக போராடிய காலத்தில் இந்தியர்களிடம் இருந்த தேச ஒற்றுமை உணர்வு இன்றும் இருந்தால், இந்தியா இன்னும் பல மடங்கு வளர்ச்சி பெறும். மக்கள் தனித்தனி மாநில உணர்வுகளைத் தாண்டி ‘ஒரே நாடு – இந்தியா, ஒரே உணர்வு – இந்தியன்’ என்ற எண்ணத்துடன் ஒன்றுபட்டு நிற்க வேண்டும்” – இது 98 வயதிலும் கம்பீரமாக வாழ்ந்து வரும் மதுரையைச் சேர்ந்த சுதந்திரப் போராட்டத் தியாகி சுந்தர மகாலிங்கத்தின் வார்த்தைகள்.

இந்தியாவின் 79-வது சுதந்திர தினம் நிறைவடைந்து, 80-வது சுதந்திர ஆண்டில் நாடு அடியெடுத்து வைக்க உள்ள நிலையில், ஆங்கிலேயர் ஆட்சிக்கு எதிராக போராடி சிறை சென்ற அந்தத் தலைமுறையைச் சேர்ந்த தியாகியின் நினைவுகள், இன்றைய தலைமுறைக்கு வரலாற்றுப் பாடமாக அமைந்துள்ளன.

விடுதலைக்காக நீண்ட போராட்டம்

இந்தியாவின் விடுதலை என்பது ஒரே நாளில் கிடைத்த வெற்றி அல்ல. பல நூற்றாண்டுகளாக இந்த மண்ணின் வீரர்கள், சமூகத் தலைவர்கள், பொதுமக்கள் என பல்வேறு தரப்பினர் ஆற்றிய தியாகங்களின் விளைவாகவே சுதந்திரம் கிடைத்தது.
தென்னாப்பிரிக்காவில் வழக்கறிஞராகப் பணியாற்றிய மகாத்மா காந்தி இந்தியா திரும்பிய பின்னர், விடுதலைப் போராட்டம் புதிய பரிமாணத்தைப் பெற்றது. ஒத்துழையாமை இயக்கம், உப்பு சத்தியாகிரகம், கதர் இயக்கம் உள்ளிட்ட பல்வேறு போராட்டங்கள் மூலம் பொதுமக்களையும் விடுதலைப் போராட்டத்தில் காந்தியடிகள் ஈடுபடுத்தினார்.

அந்த வரிசையில் ஆங்கிலேய ஆட்சிக்கு எதிராக மக்களின் எழுச்சியை வெளிப்படுத்திய மிக முக்கியமான போராட்டங்களில் ஒன்றாக அமைந்தது ‘வெள்ளையனே வெளியேறு இயக்கம்’.

‘செய் அல்லது செத்துமடி’ – வெள்ளையனே வெளியேறு இயக்கம்

1942-ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 8-ஆம் தேதி பம்பாயில் நடைபெற்ற அகில இந்திய காங்கிரஸ் கூட்டத்தில், ஆங்கிலேயர்கள் இந்தியாவை விட்டு வெளியேற வேண்டும் என்ற கோரிக்கையுடன் ‘வெள்ளையனே வெளியேறு’ இயக்கத்திற்கு மகாத்மா காந்தி அழைப்பு விடுத்தார். ‘செய் அல்லது செத்துமடி’ என்ற முழக்கம் நாடு முழுவதும் எதிரொலித்தது.
அதனைத் தொடர்ந்து நாடு முழுவதும் போராட்டங்கள் தீவிரமடைந்தன. ஆயிரக்கணக்கானோர் கைது செய்யப்பட்டனர். சிறை, தடியடி, அடக்குமுறை என எதற்கும் அஞ்சாமல் இளைஞர்களும் பொதுமக்களும் போராட்டக் களத்தில் குதித்தனர்.
அந்தப் போராட்டத்தில் பங்கேற்று சிறை சென்றவர்களில் ஒருவர்தான் மதுரையைச் சேர்ந்த சுந்தர மகாலிங்கம், அன்பாக ‘பாலு’ என அழைக்கப்படும் இந்தத் தியாகி.

அலிப்பூர் சிறையில் 21 நாட்கள்

மதுரை மேலமாசி வீதியில் உள்ள குருநாதன் கோவில் சந்துக்குள் அமைந்துள்ள எளிய வீட்டில் தற்போது வசித்து வருகிறார் சுந்தர மகாலிங்கம்.
வயது 98. அவருடைய மனைவி ஜெயலட்சுமிக்கு வயது 88. இருவரும் எளிமையான வாழ்க்கையை வாழ்ந்து வருகின்றனர்.

95 வயது வரை மதுரையின் பல்வேறு பகுதிகளுக்கும் மிதிவண்டியிலேயே சென்று வந்ததாகக் கூறும் சுந்தர மகாலிங்கம், வயது முதிர்ந்த நிலையிலும் தன்னுடைய நடையிலும் பேச்சிலும் அந்தக் காலத்து மிடுக்கை இழக்கவில்லை.

அவரது இளமைப் பருவ நினைவுகளை மீட்டெடுத்தால், அங்கே இந்திய விடுதலைப் போராட்டத்தின் ஒரு முக்கிய அத்தியாயம் விரிகிறது.
“மதுரை ஹார்வி மில்லில் பணியாற்றியபோது, வெள்ளையனே வெளியேறு இயக்கத்திற்காக பல்வேறு இடங்களில் மறியல் செய்து போராட்டங்களில் ஈடுபட்டோம். அப்போது நாங்கள் கைது செய்யப்பட்டு மேற்குவங்கத்தில் உள்ள அலிப்பூர் சிறையில் அடைக்கப்பட்டோம். அப்போது எனக்கு 14 வயது.
எங்களோடு இணைந்து போராடிய ஏராளமான தியாகிகள் தற்போது உயிருடன் இல்லை. தி.கல்லுப்பட்டி ஏழுமலையைச் சேர்ந்த அழகம்பெருமாள் மட்டும் உயிருடன் வாழ்ந்து வருகிறார். லட்சுமணன் ஐயர், ஐ.மாயாண்டி பாரதி உள்ளிட்ட பலரும் மறைந்துவிட்டனர். எங்களுக்கு சான்றிதழ் வழங்கியவர்களும் அவர்கள்தான்” என்கிறார் சுந்தர மகாலிங்கம்.

வாசகசாலையில் உருவான விடுதலை உணர்வு

விடுதலைப் போராட்டத்தில் ஈடுபடுவதற்கு முன்பே, புத்தகங்களும் செய்தித்தாள்களும் அவருக்குள் தேச உணர்வை விதைத்துள்ளன.
“நான் வசிக்கும் மேலமாசி வீதியில் 1930-ஆம் ஆண்டு நண்பர்களுடன் இணைந்து ஒரு வாசகசாலையைத் தொடங்கி நடத்தினோம். அங்கு வாங்கப்பட்ட இதழ்கள், நாளேடுகள் மூலமாகத்தான் எனக்குள் இந்திய விடுதலை உணர்வு ஏற்பட்டது.
அந்த வாசகசாலைக்கு லாலா லஜபதி ராய் நினைவாக ‘யதீந்திர தாஸ் வாசகசாலை’ எனப் பெயர் சூட்டப்பட்டது” என்று தனது இளமைக்கால நினைவுகளைப் பகிர்ந்து கொள்கிறார்.

‘ஒரே நாடு – ஒரே இந்தியன்’ என்ற உணர்வு வேண்டும்

சுதந்திர இந்தியாவின் வளர்ச்சி குறித்து பேசும்போது அவரது குரலில் பெருமையும், இன்றைய நிலை குறித்துப் பேசும்போது கவலையும் வெளிப்படுகிறது.
“ஆங்கிலேயர்களிடமிருந்து விடுதலை பெற்ற இந்தியா இன்று நல்ல சுதந்திரத்துடன் பெரும் வளர்ச்சி பெற்றுள்ளது. ஆனால் மக்கள் தனித்தனி மாநில உணர்வுகளுக்குள் சிக்கிக் கொள்ளாமல், ‘ஒரே நாடு – இந்தியா, ஒரே உணர்வு – இந்தியன்’ என்ற எண்ணத்துடன் ஒன்றுபட்டு நிற்க வேண்டும்.

இன்றைய ஜனநாயகத்தில் சில குறைகள் இருக்கலாம். அவற்றை சரிசெய்ய வேண்டிய கடமை நமக்கு இருக்கிறது. அரசியல்வாதிகளிடமும் பொதுமக்களிடமும் குறைகள் உள்ளன. அவற்றை சரிசெய்தால்தான் நாடு மேலும் முன்னேறும்” என்கிறார்.

நேருவின் நினைவில் ‘ரவி நேரு’; கொடிகாத்த குமரனின் நினைவில் ‘குமரன்’

சுந்தர மகாலிங்கம் – ஜெயலட்சுமி தம்பதியினரின் குடும்பத்திலும் தேசபக்தியின் தாக்கம் ஆழமாகவே பதிந்துள்ளது. மதுரை மாநகராட்சி பள்ளியில் ஆசிரியையாகப் பணியாற்றிய ஜெயலட்சுமி, 1997-ஆம் ஆண்டு தலைமை ஆசிரியையாகப் பணிநிறைவு பெற்றவர்.

தங்களது இரு மகன்களுக்கும் சுதந்திரப் போராட்டத் தலைவர்களின் நினைவாக பெயர் சூட்டியுள்ளனர். மூத்த மகனுக்கு ‘ரவி நேரு’, இளைய மகனுக்கு ‘குமரன்’ எனப் பெயரிட்டுள்ளனர். “ஜவஹர்லால் நேரு முதன்முதலாக மதுரைக்கு வந்ததை நினைவுகூரும் வகையில் எனது மூத்த மகனுக்கு நேரு என்ற பெயரை வைக்க நினைத்தேன். நண்பர்கள் ஒருமையில் அழைக்கும் போது ‘நேரு’ என்று மட்டும் அழைக்கக்கூடாது என்பதற்காக முன்னொட்டாக ‘ரவி’ என்பதைச் சேர்த்தேன்.
திருப்பூர் கொடிகாத்த குமரனின் நினைவாக இளைய மகனுக்கு ‘குமரன்’ என்று பெயர் வைத்தேன்” என்கிறார் அவர்.

காமராஜர் மீது தனிப்பற்று

தமிழகத்தின் முன்னாள் முதலமைச்சர் காமராஜர் மீதும், நடிகர் சிவாஜி கணேசன் மீதும் சுந்தர மகாலிங்கத்திற்கு நீண்டகாலமாக தனிப்பற்று இருந்து வருகிறது.
காமராஜரின் பிறந்த நாளை முன்னிட்டு ஏழை, எளிய பள்ளி மாணவர்களுக்கு நோட்டுப் புத்தகங்கள் உள்ளிட்ட கல்வி உபகரணங்களை வழங்குவதை வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தார். “கடந்த சில ஆண்டுகளாக வயது முதிர்வு காரணமாக அந்தப் பணிகளைச் செய்ய முடியவில்லை என்பதுதான் எங்களுக்குள்ள வருத்தம்” என்று அவர் கூறுகிறார்.

‘அரசியல் வியாபாரமாகிவிட்டது’

இன்றைய அரசியல் குறித்து பேசும்போது சுந்தர மகாலிங்கத்தின் விமர்சனம் இன்னும் கூர்மையாகிறது. “இன்றைக்கு காசு, பணம் இருப்பவர்கள் மட்டுமே அரசியலுக்கு வர முடியும் என்ற நிலை உருவாகிவிட்டது. அரசியல்வாதிகள் பலர் வியாபாரிகளாக மாறிவிட்டனர். 1969-ஆம் ஆண்டு இந்தப் பகுதியில் காங்கிரஸ் கட்சி சார்பில் கவுன்சிலராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு பணியாற்றினேன். அப்போது மக்களுக்காக செயல்பட்டேன். அதன் பின்னரும் மக்கள் பணிகளில்தான் எனக்கு அதிக நாட்டம் இருந்தது.

கட்சியில் இருந்தாலும் அரசியலில் அவ்வளவாக தீவிரம் காட்டவில்லை. ஆனால் இன்றைக்கு பணம் இல்லையென்றால் அரசியலில் இருக்க முடியாது என்ற நிலை ஏற்பட்டுவிட்டது” என்கிறார்.

95 வயது வரை மிதிவண்டியில் பயணம்

தன்னுடைய உடல் உழைப்புக்கும் எளிமையான வாழ்க்கைக்கும் முக்கியத்துவம் அளித்தவர் சுந்தர மகாலிங்கம். 95 வயது வரை மதுரையின் பல்வேறு பகுதிகளுக்கும் மிதிவண்டியிலேயே சென்று வந்துள்ளார். இன்று வயது முதிர்வு காரணமாக அந்தப் பயணத்தைத் தொடர முடியவில்லை என்றாலும், அவரது நினைவாற்றலும் தேசத்தின் மீதான பற்றும் இன்னும் குறையவில்லை.

ஒவ்வொரு சுதந்திர தினத்திலும் தேசியக் கொடி

சுதந்திர தினம் என்பது அவருக்கு வெறும் அரசு விழா அல்ல; வாழ்நாள் முழுவதும் சுமந்து வரும் போராட்ட நினைவுகளின் நாள். ஒவ்வொரு ஆண்டும் சுதந்திர தினத்தன்று தனது பகுதியில் பந்தல் அமைத்து, ஒலிபெருக்கி ஏற்பாடு செய்து, தேசியக் கொடியை ஏற்றி விழா நடத்துவதை வழக்கமாகக் கொண்டுள்ளார்.

சிறை வாழ்க்கை, போராட்டங்கள், சக தியாகிகளின் நினைவுகள் என கடந்த காலத்தை நினைவுகூரும் அவர், இன்றைய தலைமுறையும் நாட்டின் வரலாற்றையும் தியாகங்களையும் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்பதையே தொடர்ந்து வலியுறுத்துகிறார்.

தியாகிகள் நினைவுத்தூணுக்காகவும் போராடிய தியாகி

மதுரை தமுக்கம் சந்திப்பில் இருந்த தியாகிகள் நினைவுத்தூண், அந்தப் பகுதியில் பாலம் அமைக்கும் பணிகளுக்காக அண்மையில் அகற்றப்பட்டது. அந்த நினைவுத்தூண் மீண்டும் நிறுவப்பட வேண்டும் என்ற கோரிக்கையை சுதந்திரப் போராட்ட வீரர்களும் அவர்களது வாரிசுகளும் தொடர்ந்து முன்வைத்தனர்.
அதன் விளைவாக, அண்ணா பேருந்து நிலையம் சந்திப்பில் தியாகிகள் நினைவுத்தூண் மீண்டும் அமைக்க நடவடிக்கை மேற்கொள்ளப்பட்டது. வருகிற ஆகஸ்ட் 15-ஆம் தேதி அண்ணா பேருந்து நிலையம் ரவுண்டானா பகுதியில் தியாகிகள் நினைவுத்தூண் திறந்து வைக்கப்பட உள்ளது. இந்த முயற்சியில் சுந்தர மகாலிங்கம் உள்ளிட்ட சுதந்திரப் போராட்ட வீரர்களும், அவர்களது வாரிசுகளும் முக்கிய பங்காற்றியுள்ளனர்.

வரலாற்றின் கடைசி சாட்சிகளில் ஒருவர்

14 வயதில் ஆங்கிலேய ஆட்சிக்கு எதிராக போராடி சிறை சென்ற சிறுவன்…
இன்று 98 வயதில் அந்தப் போராட்டத்தின் நினைவுகளை அடுத்த தலைமுறைக்கு எடுத்துச் சொல்லும் முதியவர். அவருடன் போராடிய பலர் காலத்தின் பிடியில் மறைந்துவிட்டனர். ஆனால் சுந்தர மகாலிங்கம் போன்ற சிலர் மட்டும் அந்தத் தலைமுறையின் உயிருள்ள வரலாறாக இன்னும் நம்மிடையே வாழ்ந்து வருகின்றனர்.
அவரது வாழ்க்கை நமக்கு சொல்லும் செய்தி ஒன்றே: “சுதந்திரம் என்பது பெற்றுவிட்ட ஒன்றல்ல; அதை பாதுகாக்க வேண்டிய பொறுப்பு ஒவ்வொரு தலைமுறைக்கும் உண்டு. தேச ஒற்றுமை உணர்வுடன் இந்தியர்கள் ஒன்றுபட்டு நின்றால், இந்த நாடு இன்னும் உயரங்களைத் தொடும்.”

98 வயதிலும் அந்த நம்பிக்கையோடு வாழ்கிறார் சுதந்திரப் போராட்டத் தியாகி சுந்தர மகாலிங்கம்.